Esila

Aklın fikri

Yegâne güne, renge, denge

Ya kalbin

Ne aklı ne fikri düşünceye

Bilirsiniz, hissedilen sadece ve sadece

A ş k a

D a i r

A ş k

S e v d a y a

Sonsuza

Ölümüne

Ölümse

Fark buradaki kanadıkça yeşillenir

Mavisine ağladıkça susku bürünür dile

Kızıla boyandıkça sigara dumanında efkârlanır

A ş k

Aşk olunca gönülde

Gözler utanır ağ(l)anmaktan

Aşınan kalp ağır gelir güne, geceye

Lâkin karanlık, karanlıklar korku sarmaz

Var olan, olanda var olmamak hüzüncül

Sadece

Günahı, sevabına

Aşktır aşk olmak

Her güne yarına sarıp solumuza

Yarınım, yarınına d/emek

Keşkeler

Keşkelenmez bir daha hayata

Hıçkırık olur boğazında.

Bir akşam üzeri yara almış yüreği

Neyse, neyse ki

Aşk yarasına sarılmış peygamber çiçeği