Aşkı Yar

Güneş çekilirken kirpiklerinden,

Dumanı sen kokardı mübarek gecenin.

Adın geçerdi, ben susar/dım

Hüküm verilmiş gözlerinden

Akşam kızıllığına sinen hayallerin.

Her kirpiğin biraz gurbet, biraz sonbahar.

Gözlerin kapansa, içimdeki çocuk ağlar.

Gönlümün solduğu o kör vakitte.

Ne yukarıda gökyüzü ne aşağıda toprak.

Bir bakışınla yaz gelir, çiçekler açar.

Gözlerin bende mühür, adın dilimde yara.

Mührün kalbimde gizli, yaran dilimde kilit

Kanat çırpar içimdeki o öksüz çocuk.

Varsın dumanı yine sen koksun gecenin

Dursun zaman, geçmesin o kör vakit.

Sükûtu hırka yaptım kuşanıp beklerken

Kalbim titrer , ben yanardım

Ay düşer, gün biter, olsa da sürgün

Yollar biter, ben beklerdim.