Aşkın B/izdüşümü

Hataya olan sadakatini söndürüp gözlerimin

Hayata, olağan şefkatimle bakma vakti şimdi

-I-

/şiirimin dünü.../

Geleceğime sesleniyorum

?'Umuduma renk olan güzel geleceğim

Sırtından atıp acımasız geçmiş zaman yaralarını

Sonrası kayıp, gölgesinden arınmış aydınlık zamanlarınla

Sorması ayıp, ne zaman geleceksin?'' diyorum

-kader, s/özümün saçlarını okşadığında;

Sen çıkıp geliyorsun gözlerime

Aylardan haziran, mevsimlerden el yazım

Saat, şiire çeyrek kalıyor

Gülüyorsun

Ve bugünümün şiiri başlıyor...

Ömrünü şiire adamış tüm ruhların avuçlarında

Zamanı durduruyorsun hece hece

Sonsuzluk adına bir şiire anlam olmak istiyorsun

Ve parmak uçlarıma kalbini bırakıyorsun

İçinde yalnız benim kalbimle

-şiirim gerçek gülüşlere inandığında;

Hissizliğimle son kez helalleştiriyorum içimi

Gülmeyi öğretmek için bana gönderildiğine inanıyorum

Masum yüzünün...

Kirpiklerimi serpiştiriyorum içine, serzenişlerimden arınmış içimle

Ve ?'hoş geldin'' diyorum en temiz sayfasıyla güncemin

?'hoş geldin sevdiceğim...''

-aşk, şiirimin tanımı olduğunda;

direniyor bir fotoğrafta iki yüz, yan yana durmak için

kader zorluyor alnımın yazısına bir masum gülüş düşürmeyi

ve keder anlıyor beni terk etmesi gerektiğini

ve bir melek uykuya dalıyor aşkın cennetinde

bir yüreğin sesini duyuyorum, ellerime kenetlenen bir elde

-II-

/şiirimin düne elvedası.../

Hoşça kal gece dudaklı dünüm

Ben senin suskunluklarında

Şah damarımı talan ederken yakalamıştım tanımadığım bir hüznü

Ve kelepçelemiştim yelkovanın cesedine yüzümü

Şimdi, gülüşümü bana yeniden getiren bugünüme itaat et

Ve terk et ömrümü...

-III-

-mutluluk, kelimelerimi affettiğinde;

İçimde okunuyorsun sevdiceğim

İçinle dokunuyorsun gözbebeğime

Konuşmaya başladığında, sonsuza dek duymak istiyorum sesini

Ve sevmek seni

Kalbimi veriyorum şimdi ellerine

İçinde yalnız senin kalbinle...