Aşkın Özlemine Sofra Kur

çekip vur yalnızlığı

son kalan merminle

son deminde hayatı

yok et ellerinle ızdırabımı

dinlemekten bitaptır gece

ahımı intizarımı

değ usul usul gönlüme

değdikçe nemlensin göz çanağım

son olsun intizarı içimdeki çocuğun

akları kar kapattı görmesen ki ne çıkar

tanığıydı kapıdan çıkarken son bahar

çoktan unutmuşum

kimlerle boğuşmuş

kimlerle boğulmuşum

gamında oyalanırken dünyanın

korkusunda ukbânın

rüyaydı bitti çattı kaşlarını önümde zaman

zaman o büyülü an hadi uyan

kuş misali titriyorum eyvah

kesiliyor nefesim sesim

kanatlansın yüreğim birazdan

yılların özlem ve açlığına sofra kur

başında sade sen ve ben hadi gel otur