Azelya'm II

Ah Azelya'm!

Verimli toprakların çorağa bırakılmış kadını

Kadim bir yalnızlığın son efsanesi

İndir artık şu gözlerindeki perdeleri

Erit içinde boy vermiş uludağların

erimeyen karlarını

Yetmez mi Azelya'm?

Sil artık

Işkence ettiğin

içindeki küçük kız çocuğunun

yanaklarında nehir olan gözyaşlarını

Bak güneş doğuyor Azelya'm

Sal saçlarında boy veren

sarı başaklarını,rüzgarın yağmur kokusuna

Çöz artık diline vurulmuş

çivili kelepçeleri

Hadi Azelya'm

Sür sürüştür, tak takıştır

Derin bir mavi iç gökyüzünden

Bir meme ver

içinde ağlayan çocuğa anne yanından

Hadi Azelya'm

öp gözlerinden kendini yalnızlığından

A. Kemal