İyi miyim

Son durağın Şubat dörtlüğü geceyi heceleyerek sisli şehirler döküyor

Ve henüz yüzü güne çıkmamış zaman kırığı hallice...

Yalnızlık şiirlerinin yarımlığına yağıyor kar

Kavruk dilin sorgusunda sorular

-iyi misin-

Dünü gün-günü de dün eden fotoğrafların benden sonra doğanları

Yaralı bir yaprağı gönderir avuçlarıma

Uzun saatlerden bahsederiz

Sonra bir ses

-iyiyim-

Susayarak gözlerimi yıkayan bahçenin üzüm yeşili tokluğuna asılır kuşlar

Kuşlar aç

Kuşlar yaralı

Tarihin tortusunda

Karanlığa ateş yakan çocuklar gibi güneşe çadır kurup denizi kokluyorum

Sayıklayan ağacın dem uykusuzluğuysa yaşadığıma dair

Ölmedim evet

Korktuğum her bir şeyi ölmeden sevdim

Ki,

Böyle güzel nasıl ölünebilirdi

Desem ki gittim

Gitmediğimden şaştım

Bi güzel acı çektim

Bi güzel ulaşamadım ya

Gözlerimin uzaklara bakan sükutunda trenler hep yaşlı

Gül gölgelerinde çocukluğumla oyun oynayan elmalar

Unutulmuş olabilirim