Bahçesiz Rüzgar

bulutun günce sevdasıyla

ısırdım dudağını umudun

gitgide sıklaşan sessizliğin

sancı boşluğu

bir kayaya tutunur gibi

çığlığımın çocuk ağlayışı

gülümse

topla çelikten susmalarımın

nasırlı dilini

korkunun tipiye tutulan çiğdemi

ışığın küçük gölgesiyle arıyorum kendimi

beklemenin payına düşen gök durakları

yıldızlı gülün kokusunda düş parçacığı

mor bir gerçek

ağulu talan bahçesiz rüzgar

kuş bozgunu nehirle dolaşıyorum

uslanan nota

ve kimsesiz yıldız

içimin ayaz kalabalığı

hani karanlığa tok sızıyla bilenen avuçların

selam yaprakları

bir orman gürültüsü sesim/

sesim duvaklı yol

binlerce iklim doğuran

.....