Bak! Yine Ağladım

Anne!

Bak! Yine ağladım.

Ben ağlamayı çok sevdim.

Ağlamak,

Ağlayabilmek,

Aslında büyük bir nimet.

Bazen sevinçten,

BAzen kederden,

Bazen sebepsizken,

/Ağladım/

Kanadı kırılmış bir kuşa,

Dalı kırılmış bir ağaca,

Ya da;

Tomurcuğu solmuş bir goncaya,

/Ağladım/

Sevdim,

/Ağladım/

Sevildim

/Ağladım/

Sevilmedim

/Ağladım/

Ayrılığa,

/Ağladım/

Vuslata,

/Ağladım/

Kimi zaman geçmişime,

Kimi zaman geleceğime,

/Ağladım/

Dertli bir türkü söyledim,

Sıradan bir film izledim,

Duygulu bir şiir dinledim,

/Ağladım/

Yarin kucağında,

Dostun omzunda,

Soğuk betonlarda,

/Ağladım/

Bazen Vatan'ıma,

Bazen vatansız yatanlara,

Çoluğa çocuğa,

Anaya babaya,

/Ağladım/

İş bulamayanlara,

İşinden olanlara,

Aç kalanlara,

Tıka basa doyanlara,

/Ağladım/

Ülkem için canından olanlara,

Ülkemi şerefsizce satanlara,

Feleğin çarkına,

Çarkın haksızlığına,

/Ağladım/

Anne!

Sakın üzülme ağladığıma!

Mutsuzum sanma.

Bu cennet vatanda

Yeşeren umutlara

/Ağladım/

Velhasıl,ben ağlamayı büyük bir erdem saydım...