Pişman Değilim
Baharımı kışa döndürsen de yâr!
Seni sevdiğime pişman değilim!
Gönül ışığımı söndürsen de yâr!
Seni sevdiğime pişman değilim!
Gönül kapısını açıp gitsen de,
Göçmen kuşlar gibi geçip gitsen de,
Yaralı gönlümden göçüp gitsen de,
Seni sevdiğime pişman değilim!
Bu dünyada bulmak zordur dengini
Gökkuşağı sandım gözün rengini
Kaç kere kaybettim sevda cengini?
Seni sevdiğime pişman değilim!
Hangi diyardasın, şimdi nerdesin?
Uzağıma düştün, meçhul adresin!
Kulağımdan hâlâ gitmedi sesin!
Seni sevdiğime pişman değilim!
Gönle mesken ettim dağ başlarını
İçime akıttım gözyaşlarını
Bir ömür çatsan da yâr kaşlarını,
Seni sevdiğime pişman değilim!
Bahçende gülleri deremesem de,
Saçına papatya öremesem de,
Gönül maksuduna eremesem de,
Seni sevdiğime pişman değilim!
Uzağıma düştün, gelemiyorum
Bu yol nere varır, bilemiyorum
Yüzün gülmeyince gülemiyorum
Seni sevdiğime pişman değilim!
Yüreğim fırtına, kar ile boran
Hicran ateşidir kalbimi yoran
Gayrı gün görmesin belini saran!
Seni sevdiğime pişman değilim!
Bir ömür bekledim; baharda, yazda
Sesin yankılanır kemanda, sazda
Bir seni diledim Hakk’a niyazda
Seni sevdiğime pişman değilim!
12 Ekim 2026/Trabzon