Balkona Düşlerinle Çıkma

Şiir yakarım senin yaz baharına

Demirciler içiyle minarenin sesi ellerimde

Çın çın konuşurum

Dallara takılıp kalan selamları onar

Görücüye çıkar ala düşmüş bir elma

Elim yüzüm yollarla çizili

Bozkırda şapkalı tenhaları ağaçların

Ova yoksul, öyküler daha yoksul

Kanatsa karayeli suyu kaçar hançerin

Balkona düşlerinle çıkma sabahları

Gelin devşirir annem kız demiri dövmeye

Kızlığını düğümle gülün dikenine

Annemin kederlendiği gibi hüzünlen sen de

Yeşili solunca bir al düşer yazmadan

Hatıralı yelekler giydir kırlara

Samanlığı sırtında taşıyan sevgili

Bir yaz akar omuzlarından, gül yarılır

Sabahı dereye, elini gökyüzüne sür

Yazamam enginlerini, anılar solgun çoğul

Hangi dizeyi tamamlar akan kolların

(Akatalpa, Haziran 2011, Sayı 138)