Barut Kokacak
Bölünürken dahi gök renklerine gözleri
Kayboluşum tüme varırken ve vazgeçip sigara soluklu geceden
Siyahtı oysa, oysa zeytin karası
Zor evet gitmek
Yüküm de bu kadar sen
Çileler dolusu
Toplanırken loş köşede
Sevgili yoksunluk
Acılı bir çıkın
Sırtımda senli sancılar
Yüklemek hele seni, bana
Ve taşımak yorgunluğu
Bildiğim en büyük günaha küfrederken
Koparıp içimden sırat ipini
Altımda kaynayan gök boyunca alev
Düşerken, kuruyan dilimin sessiz çığlıklarında kavrulan adın
Tutunmayacağım bir daha
O bahar şarkılarına
Varsın güz olsun yüzümde o soluk ezgiler, o kırık şiirler
Ne meyhane şarkıları
Ne rubailer
Kulaklarım donarken, doğan ilk zemheriden
Sağırlaşırken Tanrı kelamına
Besmelesiz eyvallahtır
Bana dair son mum sönüşü
O eski kabzalı mavzer uyandırırken
Deprem korkusu misali, şehri
Barut kokacak
Zeytin bahçeleri....