Bedi Hasret...

Beni zuhur ettin

barındığım efkarımın sis küfesinde

Buhur ile uladın azar yanımı tar göğsünün inleyen kafesine

Nefsim hengame varlığına umut eder

Rücu ile sabrı zamana sen için var edene kusur eder

Kusurumun kın bendi

İlmik zara ile şahsa mevt eder

Kendimden dökülen beni

Mahpus ziyan ömürde sen ile azat eder