Ben de Şiirlerine Mecburum Bilemezsin

Şiirler ağladı bir acı yel kaldı yüreklerde

Gitti dostlar Attilâ İLHAN şimdi şiirler yalnız

O mahur beste çalar,bizler hep ağlaşırız

Bitmez şairimin özlemi daha sonra daha sonra

Şiirler teselli olur bana, teselli olur kalanlara

O mahur beste çalar,müjganla ben ağlaşırız...

----------------------------------------------------------

Ben de şiirlerine mecburum bilemezsin

İçimi mısralarınla ısıtıyorum

Okudukça yüreğime yağıyor, sel olup taşıyorum

Ben de şiirlerine mecburum bilemezsin

Hep dizelerine akıyorum

Şiirler öksüz kaldılar, sen artık yoksun

Yüreğim üzgün, ben suskun

Akıyor her bir dizen gözlerimden yaş olup

Yine dizelerinle avunuyorum

Ben de şiirlerine mecburum, dizelerine sarılıyorum

Açılmış hüznümün çiçekleri, kokuları üzgün

İçimde keder olmuş yokluğun

Yıldızlar eski yıldızlar değil

Parlamıyorlar sensizliğin dizelerine

Şiirlerde ağlayan bir kadın

Kıvılcımlar düşüyor içine

Ben de şiirlerine mecburum bilemezsin

An gelir dedin, an gelir Attilâ İLHAN ölür

Dolaşıyorsun işte tenhalarım da şiirler söyleyerek

Öldün mü ?

Ölmedin !

Hep yaşıyorsun

Yaşıyorsun işte şiirlerinle yüreğime işleyerek

Ne zaman hüzünlere dalsam

Şiirlerine sığındım

Ne zaman sevdaya başımı salsam

Dizelerine yüreğimle aktım

Ama hüzün , ama sevinç

Hep dizelerinle kaldım

Adımla nasıl berabersem, öylece şiirlerindeyim

Bir dizelerin içimde, bir de elde var hüzün

Ayrılıklar da sevdaya dahil

Bundandır hala şiirlerindeyim

Hala dizelerini içmelerdeyim

Hep içeceğim

Şairim ben hep kalemine sevdalıyım

Sen beyaz bir adamsın uzaktaki

Sen beyaz bir adamsın

Dizelerinde yaşayan

Her okuyuşumda senin için de okuyorum

Uzaktaki

Duyuyor musun ?

Orada mutlu musun ?

Hala güzel şiirleri yazıyor musun ?

Hadi, bana oradan bir şiir çak .

Şiirler fena karanlık...

Sense dizelerde parlayan ışık

Ve her zaman parlayacak

İçimdesin hala, hala içimde yaşıyorsun

Şiirlerinle ağlıyor, şiirlerinle coşuyorum

Şairim, seni hep yüreğimde taşıyorum

Yine öksüz dizelerinde avunuyorum

Ben de şiirlerine mecburum bilemezsin

Attilâ İlhan çağdaş , Atatürkçü , devrimci ve romantik kişiliği ile her zaman çok sevdiğim, düşüncelerinden örnek aldığım, şiirlerine sevdalandığım yazar şairdir . Yaşamı şiirlerle soluyan biri olarak elbette çok çok sevdiğim şairler var..Nazım Usta , Ahmed Arif başta olmak üzere , daha bir çok şair , ama bir de gönlümde Attilâ İlhan var ki o ayrı bir sevda, ayrı bir bakış benim için..

Sanıyorum çoğu kadın ( tabii ki erkekler için de ) için sevda şiirlerinin vazgeçilmezi idi Attilâ İlhan...Çoğumuz şiirlerinde, dizelerinin birinde kendimizi bulmadık mı onun şiirleriyle sevdalıya daha bir sevdalanmadık mı ? Cenaze günü yaşlısı genci bir çok kadın vardı cenazesinde ve daha sonradan Pınar Kür " Öyle çok kadın vardı ki cenazede kimi ruj sürmüş gelmiş, kimi öylece üstü başı ile gelmiş, kimi siyahlar giymiş , kimi başı açık , kimi kapalı ama her yer, tanıyan , tanımayan kadınlarla doluydu" demişti...

Attilâ İlhan öldükten sonra arkasından yazılan yazıların birinde İlhan Selçuk

"Belki çelişki ama ,onu uğurlarken içimden ona 'sen çok yaşa' demek geliyor" diye yazmıştı..Evet o hep yaşıyor,"hep yaşayacak....

Sevgiyle,"özlemle, rahmetle anıyorum kendisini, kucak kucak yüreğimdeki papatyalarımdan gönderiyorum, ruhu şad olsun...

MıSRa