Ben Hep Senmişim

Ben hep seni aramışım

Yılların yorgun sokaklarında

Zamanın göz boyayan sayfalarında

Terk edilmiş çocukluğumun şımarık yaramazlığında

Eylül rüzgârlarıyla sararan güzelliğimde

Ben hep seni beklemişim

Kıyıda definesiz bir gemi gibi

İstanbul'un tüm kapılarında asker misali

Sürekli adıma seslenen uçurum kıyısında

Sonbaharın ilkyaz sevdasında

Ben hep seni özlemişim

Çift süren köylü kadının hasadında

Aynaya yansıyan gözlerimin aksinde

Yamalı yüreğimin iğne izlerinde

Mor salkımlı bir asmanın pırıltısında

Ben hep seni yazmışım

Bağlı ellerimde ki kelepçenin demirine

Gözlerime sığmayan gökyüzüne

Yağdıkça yüzüme serinlik veren kar tanelerine

İçimde hiç büyümeyen çocuğun yüreğine

Ben hep seni sevmişim

Yüreğimin kimsesiz atışlarında

Bir ırmağın bahara doğru akışında

Beyaz bir ata binmiş bulutun macerasında

Susuz toprağın yağmurla ıslanan kokusunda

Ben hep senmişim

Tükenmişim kör kalemle seni yazmaktan

Varlığımın kimyası senmişsin

Varlığının formülüyse ben

Sevmek için bunca zaman seni beklemişim