Beni Yaşatmanız Caiz

Yapacağınız ne varsa bırakın

Önce beni dinleyin!

Hayır da işleyin, günaha da girin, sevap da kazanın

Ama önce beni bir dinleyin hepiniz

Ölmek üzereyim ve Allah rızası için

Beni yaşatmanız caiz

Ne zamandan beridir

Dosdoğru bir yol çizdim kendime

Eğriliği kalemin ayıbı

Ama ben kefilim,

Ben kendime kefilim işte

Boğazımdaki işgalci yumru

Yıllardır boşa didindim birikim için

Elimdeki tek hazinem nehirler gibi salınışım

Ve en büyük kaybım her lafa inanışım,

Huyum kurusun, vazgeçemem!

Değersiz bir vazonun

Pahalı bir masadan atlayarak

Kapitalizme meydan okuması gibi

Kaç ihtişamlı duvara çarptımsa ucuz gövdemi

Yüzümü anneme döndüm

Padişahlar otağında dövdüm gölgemi

Günah çukurunda boğulacakken sol yanım

Bir Kadir Gecesi'nde ettim geciken tövbemi

Şüphesiz ki Mevlâ affedendir

Şimdi en müslümanınız bile benden utansın!

Yazık ettiniz bana

Biten günün artığı kötü hatıralar

Artık yakmıyor gözlerimi

Riyakâr gülüşlerin dergâhında çeliklendim,

Ve konuşmanın gücüne olan inancımı

Diri diri gömdüm toprağa

Sözlerimi duvara söylemekten usandı dilim

Cesedim pes etmekten muzdarip

Vebalim boynunuza,

Hepiniz, beni öylesine dinlediniz.

Bu şiir sana kül benizlim

Zor günlerinin muskası bu şiir

Çıplak ayaklarına kıymıklar batarken

Ve gürbüz parmaklarında

Kan kokusu tüterken acını dindirmen için

İlgisizim, bana eski neşemi geri ver

Sevinçten de öte kelimeler üret ikimize dair

Kendi derdimize düştüğümüzden beri

Acayip insanlar türedi sokağımızda

Üstelik kötüler de...

Akılları, fikirleri, bakışları hin

Hepimiz için öldür onları

Gelecek adına heveslenelim ki

Feri sönmesin gözlerimizin.

Yakın zamanda azılı bir katil olacaksın sevgilim

Ne çok sır oldu aramızda

Ama meraklanma kimsecikler duymaz

Biz, hep biz bizeyiz

Kaderimi çizmek üzeresin

Uzat dudaklarını

Yaşamım bir hamlene bakar

Ve her ahvalde beni yaşatman caiz

Bilirsin ki;

Yalnızca bir kez zedelenir azmim

O da ölürken sarışın kız

Oysa, şimdi tümüyle yaşamak vakti.

Haydi!

Haydi tut ellerimi.