Bilmen Önemli Değil Duy Artık

Aldırma sen,

Başımı eğip kaldırım taşlarına aşina oluşuma.

Adı özlemek ya,

Üzerine yokluğunu yazdığım taşlar o kadar çok ki.

Şimdi çıkıp gelsen de gönlüm çamurlu yollara dönse

Kimsesizliğim ayrı bir güç verdi hep bana

Ama sen gözlerimin hüviyetinden çıkıp gideli

Gözyaşlarım kimsesizler yurdu oldu

Damara basılmış bıçak gibi hasretin

Oluk oluk ateş kırmızısı boşalıyor titreyen avuçlarımdan

Silislediğim gözlerle sabahın zehrinde ayazı öpüyorum yine

Kıtlama yapıyorum sensiz geçecek bir güne yine ahlarımı

Gidişine mermi sıkamadım ya ardından

Dönme yar, kollarımda can vereceksin sımsıkı sarılmalarda

Onca sensiz zamana yakışır olsun değil mi dönüşün

Kapıma vuran sabahlara aldırmadan

Gözlerime düşman olan uykululara teslim olmadan

Emanetçi ilan ettiğin yüreğimle

Aşkını, ateşini dilimden düşmeyen isminle harmanlayıp

Seni kocaman özlüyorum ateş gözlüm

Ateşin ferini aldığı küller gibi...