Bir Gün Belki Hayattayken

alıp seni karşıma

usulca konuşmayı isterdim

ellerin dizlerinin üstündeyken

kulağının tüylerine

sonbahar yapraklarının sesiyle

hışırdamak isterdim

ya da köpek sürüsünden kaçan bir kedi gibi

bir cevizin tepesinden

kolayıma gelirdi belki

seni sevdiğimi söylerdim

evet

seni sevdiğimi söylerdim

bir yıldız gözlerini açıp kapatırdı

sevinirlerdi

okyanusların martıları

yeryüzü ara verirdi parçalanmaya

ve faylar çatırdamayı keserlerdi

sen başlardın sözlerimi avuç avuç

kelebekler gibi toplamaya

dalgakıranlar kendilerine gelirdi

kendime gelirdim

bir sabah gözlerimi ölümsüz haberlere açtığımda

ta içine delice

delicesine gülümserdim