Bir Kıraathane Portresi

kıraathane önü

siyah kargalar tüyleri gagalarında omuzları dik, dimdik omuzlar

süpürülen sonbahar yapraklarının arasında özlerini aramakta

ki, tarihçiliği ile ünlü ceviz kapılarının ışıltılı bekçileri kargalar

az biraz tersine ırkçıdırlar ve sığındıkları mitler etrafında övünürler

haklarıdır da, bilge filozof baykuşlardan uzun yaşamakla

uzun bembeyaz bir kardan adam canhıraş tavırlarla

erir öğle güneşini müteakiben, önce adamlığı kaybolur

sevmeyi beceremeyenin bilirler, adamlığı sıyrılır ilkin

dört nala bir fayton sürrealizmin yaşlılık emarelerinden geçer

önde iki kırat, yalın tabiat şiirlerinin en sevişmeye meyilli unsurları olarak

karşımıza çıkar, öyle ki en çok yağmurun ölü damlaları üzerinde şaha kalkarlar

mütemadiyen cılız türküler işitilir, eşkıyaların nasırlı kavuştaklarını anlatan

ağıtlar, en çok, küçük kız çocuklarının oyuncak bez bebekleri ardı yakılır

çöplerde yakılır burada, hem okunan şiirlerin tüten yalnızlıkları göbeğinde

zaten şiir burada gizliden gizliye okunur, her harfin muhbiri yalın ihanetler

her köşede erketeye yatar, burada her şiiri ihbar etmeye hazır ve nazır

pek çok gölge vardır, ihbarlarının birinci cümlesi "onlar komünist, baba" olan

tüm kızıl göklü şiirleri elleri çizgilerinde boğmaya çalışırlar, sille tokat çabayla.

kıraathane içi

İbiş'in bıyığı yüksektir, ulu bir bıyıktır bu ekseriya intihar savaşçısı

hiçbir dağcı tarak, hiçbir yüksek atlamacı ayna yetişememiştir

bu bıyığın en ulu noktasına, kızılderili totemleri havada, tenha asılı

kupa kızı hep yalnızdır

okey taşları ise tek tip canlı modellerine ruhlarını sıkıştırmıştır

muhtar köşede oturur, servilerin kayıtlarını tutmaya çabalar

toprak altları, nehir kıyıları hepsi illegal mıntıkaları arasındadır

sınırdan koyun karınlarında sokulan, kaçak mürekkeplerin

işinide o yürütür, tabi aç, fukara, yılgının , düşkünün uğruna

çaycı, çayı önce kendi yudumlar, hangi iktidar mücadelisi

bir zehirlenme vakasını bertaraf etmemiştir ya, bu yüzden

karşılığında aldığı markaların, özellikle atlas öznelerine dikkat eder

bakışları topraktadır, ama topraktan gelmesi değil

toprak işinin, kuvvetle muhtemel verdiği saf soyluluk ilgisindedir

ve evet, derebeyin ne olduğu hakkında en ufak fikri yoktur

İbiş ara sıra kendini, çoğunlukla onları izler,

kimliği yoktur, bu yüzden muhtarın giyotin sakalına sövebilir

çayı sevmez, çaycıyı en yakın lavabonun pasında tetenoza itmeyi düşler

yazık, kupa kızına delicesine aşıktır, açamaz kendi kartlarını

istenirse, doğru dizildiğinde suretini de birleştirebilir okey taşları

İbiş

bu ortaoyunun hem yazarı, hem eksik karakteri, hem nafile ikilemidir

kıraathane portresinde

soldan üçüncü ağacın altında bulduğu kitabın tozunu içine çeker.