Bir Şiir İnşa Ettim

Ne malzemeden,

nede işçilikten çaldım,

ırgattım zaten

bu sefil hayatta,

tek sermayem

belki de yüreğim...

Odamda,

kırk amperlik

bir ampül,

geceme ışık olacaktı...

Eski bir masam,

iki kırık sandelyem,

birde yalnızlığımla

geceyi kucakladık,

masa gıcırdasa da

sağlamdı sandelyeler...

Önce bir bulut çizdim,

ardından yağmur,

sonra bir şimşek,

içimin karardığını hissettim,

vazgeçtim...

Belki de

bir yıldız çizmeliydim,

o çok dafa farklıydı,

hem ışıkları vardı,

kimsenin ulaşamadığı

bir yerdeydi çünkü,

sigaramı çekerken

yıldızımın ve sigaramın

söndüğünü farkettim...

En iyisi güneşi çizmeli,

hem onun ışıkları

daha bir kocaman,

üşümezdim en azından,

ben çizdikçe;

yeşeriyordu umutlar,

sanki şekilleniyordu,

dünyama ışık saçıyordu...

Ansızın kapı çaldı,

bunun bir rüya

olduğunu,

kapıyı açınca fark ettim,

kimse yoktu

ve gece

alaycı bir tavırla,

bana gülümsüyordu sanki...

Bir şiir

inşa ettim,

içinde

bir ben,

yine ben,

ha birde !!

yalnızlığım vardı...

28.04.2014

saat:02:15 / 03:05