Boğuldu Süzülen Yaşlar

Susmaların içinde boğulmak var ya, acısıyla katmer katmer yağmalandım.

Kim?

Kimse duymadı ıssız çığlıklarımı.

Herkes kapının diğer ucunda, bir kapı kenarından bakındılar gözlerime.

Sustum, yine sustum.

Ağladım.

Geceler yağdı gözlerime.

Ah benimde olsaydı ya kelebek kanatlarım.

Ne çok isterdim uçabilmeyi.

Dört duvarda kaybolmuş gibi yüzüm,

Köşelerdeyim.

Akıl hastası olmuş, yüreğim.

Şizofrenlik yüreğimin bedeli.

İstemedim, hiç istemedim içime işleyeni.

Yaşlar.

O süzülen yaşlar, bu felaketle yok oldu.

Düşler de yağmalandı, çaresizlik ensebaşında.

( Neden? )

Bir avuç umuda hasret ellerim.

Uzak şimdi onlarda bir bir.

Azrail yakınmış gibi, uçar giderim.

İstanbulu da bırakır giderim.

Yaşlarım denizinde boğulmuş.

Nereden bilebilirdim?