Buğulu Canlar

buğulu canlara dokunan

pencere önündeki adam

bakarken yolda yürüyen aşkın gölgesine

ağlıyor, gözlerinde ne yaş ne de hüzün var

eylüle varmadan dökülüyor yapraklar

bu mevsimin adı: yalancı bahar

kalbin ülkesinde

sokağa çıkma yasağı var

düşlere varmadan kırılıyor umutlar

bu romanın adı: acı hayatlar

her sayfanın son satırında

kan kırmızı izler var

mezara varmadan ölüyor yürekler

en güzel yüzlerde zehirden sözler

gözleri açık giden kadının üstünde

ne toprak ne de kefen var...

21.08.11