Can Çekişirken Düşler

Dağlar ötesinden ağladı şiir

Yorgun omuzlar üstüne damlarken hece hece

Zirveye kırçıllanmadan daha kırağı

Dondu parmak uçlarından

Kirpiklere asılı anılar

Deli dolu anları geride bıraktık...

Duyguların depreştiği bellekte

Uykuda şimdi

Ölü toprağı altında can çekişen sevdalar

Tadı var dünün damaklarında bir parmak ucu

Günü kurtarırken

Dudak kenarında zoraki tebessümlerde

Bastırırken yüreğindeki çığlıkların üstüne

Boşta kalan ürkek ellerini

Kalbe giren tek kurşun gibiydi

Yere düşen tek damla yaşı

Hüznün avuçlarında tuttuğu serçe misali

Narin bir sevda

Kadere isyanıydı için için ağlamaları

Ayağa kalkarken sil gözlerini

Bilirim elini yakan düşlerin vardı

Yeniden aç semaya avuçlarını

Yağmur ıslatsın bahara ermek için umutlarını...