Cebimdeki Umutlar
This poem was selected as the poem of the day on 18.02.2022.
Iki yüzlü kalpler,insanlar!
Her şeyi yıkmak zorunda mısınız?
Başla !
Dünya sanki yeni bir yermiş gibi
Ademle Havva'nın yeryüzüne ilk gelişi gibi
Sanki ilk kez sabaha güneş doğuyor
Ilk şafak vaktinde güneşi keşfeder gibi
Tanrı buyurdu!
Artık hiç bir şey değildir aşk
Temiz ve kusursuz
Fırtınadan önce aşk
Alınmış bir karar değildir
Bir hükümdür...
Sus ve düşün!
Halihazırda yıkılmış olan
Ilk baştaki hayal kırıklıklarınız
Özgürlükleriniz
Kaybedecek hiç bi şeyiniz olmamalı
Bir kalbi bir ruhu sevmek için.
En baş döndürücü yükseklerden bile
Üstün olmalısın
Korkusuzca, hesapsızca atlamak için
Atılmak için
Ve de...
En yüce fırtınalara dayanmalısın
O anı birlikte yaşamak için
Yaşamak ve kaybetmek
Defalarca...
Birlikte zafere ulaşmak için
Son nefeste!
Ağlarken, gülerken,yolda ya da bir fırtınada
Orda ol!
Sözünle, hareketinle,bakışınla
Dimdik dur!
Evet sevgili!
O anda bana dayan
Omuzlarıma düşür saçlarını
Bırak ellerini boşluğa
Ben orda olacağım!
Ve o zaman bileceksin ki
Yürünmemiş hiç bir yol
Aşk'a varmaz
Ve
Verilmemiş hiç bir nefes
Ölüm değildir