Çıplak ve Çoğul

Çıplak ve Çoğul

...............................' rengarenk yağıyor artık yağmur

................................en çok siyah ıslatıyor beni kaçamıyorum...' (1)

saçlarınızda buğday hasatları

gözleriniz yedi göllerden derin

kulağımda unutulmuş bir ' seviyorum '

bende kalan son parçasıydı sesinizin

ölüm allahın emriydi /evet

a y r ı l ı k s i z i n

kıyıların ikilemindeydi ruhum

yaşamla ölüm arası

d e n i z m i y d i m, k a r a m ı

darallar biriktirdim sözlerinizden

sevda fukarası ten giyinip üstüme

sessizce ve görünmeden geçtim güncenizden

çalağan pençesinde üğüye çevirdim yaşamı..

(kim bulaştırdı şiiri ilk kez, yediğime, içtiğime, suyuma, baktığım göze, değdiğim tene,

sevinen, acıyan, ağrıyan, ağlayan yanıma, günüme, sabahıma, akşamıma, gece yarıma,

gelişine, gidişine, kokuna, dokunuşuna,

k ı r ı l d ı k ç a yazan kalemimin ucuna? ....)

ç ı p l a k ve ç o ğ u l hikayesinde gecenin / yoktum

t i r ş e gözlerinize kanıp

yıldız söyleşilerinde üç vakitli bir falın

durağan vaktinde sabahın

fırtınayla sevişen soluktum..

s i z fırtınaydınız

ben gecenin gözüne kaçan kum

kaçınca uykularım geceleri

içinde "d u v a r olan i n s a n l a r "yerine

içinde "i n s a n olan d u v a r l a r l a" konuştum..

gün doğsaydı eğer size dönecektim

doğmadı / gereksizdi de / nasıl'sa

ben s i z d e n i b a r e t t i m...

(1) cengiz orhan, yokluğun yarısı, hayal yayınları, 2004, s: 66