Çocukluğumu Özledim

Çocukluğumuzu özleriz hepimiz

Sonra, derinden bir iç çekeriz

Ne kadar saf ve temizdik hepimiz

Sevdiğimizi yürekten sever

Sevmediğimizi açıkça söylerdik

Hiç bir çıkar gözetmezdik.

Var mıdır söyleyin?

İçimiz de çocukluğunu özlemeyen

Acılarla dolu olsa bile

Hep çocuksu yanlarımızı özleriz

Aslında içimizdeki çocuk

Hiç büyümez

Biz büyüsek bile.....

Zaman zaman çıkar ve bizi şaşıtır

Belkide insan olmanın en güzel tarafı budur

Çıkarsız ve yürektendir çocuksu sevgiler

Bizim oyunlarımız bile farklıydı

Ağaç kapmaca ,saklambaç,

Çamurlarla oynar ,oyuncaklar yapardık

Annem görmesin diye saklardım ellerimi

Her seferinde anlardı çamurla oynadığımı

Şimdi anlıyorum nasıl anladığını

Çocukluğumu çok özledim

O zaman büyümek için sabırsızlanırdım

Ah ! bir büyüsem derdim

Oysa en güzel günlerimmiş şimdi gördüm

İçimizdeki çocuk ,hep çocuk kalsın

Geçmişle aramızdaki bir köprü olsun