Değmeyin!...

//Yine yoksun!

Ve olmayacaksın bundan sonra bende

Koca üç gün geçirdim zamanın bana

Sırıtkan saatlerinde

Bekledim...//

Oysa ne hayaller kovalamıştı

Hayattan kaçan düşsellerimi

Ve

Kaç hayal kırıklığıyla avutmuştum,

Umutsuzluğumu..

Yalnızlığımı yalnız bırakmıştım ,

Hırçın dalgaların dövdüğü ,ayrılık iskelesine...

Kaçamamıştım hayattan..

Yakalanmıştım umuduna..

İhanetim yalnızca siyaha olmuştu ,

Sen beyazlığında...

Simanın yan duruş pozisyonlarında

Sevmiştim seni

Kasketinin gölgesine vermiştim kasavetini

Kemanıma tın olmuştun ,her yay çekişimde,

Besteme güfte..

Yaptığım her gıcıklığa tebessüm olmuştu sevimliliğin

Oysa

Bilemezdim tebessümünün

Ayrılığı gerdirdiğini uzvuna

Şimdi sana anlattığım

Resimlerdeki kız kadar üzgünüm

Tasvirim simsiyah ilk bakışta

Betimleyemezsin yani bende ki seni...

Sırtım dönük hayata , siyah bir elbise yine

Omuzlarımda yaşanmışlığın narin şalı

Adımlarım yine iskeleye doğru

Dalgalar hırçın

Ve

Sen kadar beyaz köpükleri

Esen yel yine tokatlıyor omzumdaki narin şalımı

Ödevini yanlış yapmış bir öğrenci utangaçlığında bakışlarım...

Bu sefer gidişler fora edilmiş yelken kadar yakın

Ve demir almış bir gemi kadar sallantılı...

Geliş yok

Olmayacak ta!

Hayattan kaçışta yok demiştim ya

Külli yalan

Kaçıyorum...

//Nefes soluğa ihanet etmiş

Hayat ne yapsın?

Ölüme boyun eğmiş!

Değmeyin! //