Deli Olmayi Ben Mi? İstedim

Ben mi istedim deli olmayı;

Gözlerim buğlu hiç konuşmadan, ufuklara dalmayı

Bakıyorum, görüyorum ama anlamıyorum bu dünyayı

Bakar kör görüp, anlamayan biri olmayı

Ben mi istedim deli olmayı;

Hem o kadar akıllının içinde benim vazifem ne?

Yaratan böyle yaratmış kulu deli demiş...

Bende göçer giderim bir gün

Akıllı olsamda deli olsamda ne fayda

Kalmaz bu dünya en akıllı olanınada.

Ben mi istedim deli olmayı;

Anlamıyorum işte olanı biteni, baka kalıyor konuşamıyorum

Dalga geçiliyor horlanıp itiliyorum

Sanmayın ki zoruma gitmiyor ama belli edemiyorum.

Ben mi istedim deli olmayı;

Bakmayın bana öyle bakmayın acizliğime

Üstümün başımın halimin sersefilliğine

Bende kulum bende etten kemiktenim

Kimseler anlamaz yürekten yanmaz

Anlarsa, ağlarsa birtek anam ağlar halime

Beni mi istedim deli olmayı;

Benimde canım ister hayatı doyasıya yaşamayı

Ama olmuyor işte nedense olmuyor olamıyor

Benim kara yazım doğarken böyle yazılmış

Sen böyle yaşamaya mahkumsun diyor

Ben mi istedim deli olmayı;

Kendi dünyamda yanlızca kendimle oyalanıyorum

Çok istiyorum ama sizler gibi olamıyorum

Şu kocaman evrende onca kalabalık arasında

Payıma düşen koskaca yanlızlığı bir ben yaşıyorum

Ben mi istedim deli olmayı;

Kendi dünyamda neler saklı bilemezsiniz

Zaten deli dersiniz, istesenizde beni anlayamazsınız

Halime bakar bazen güler bazen ağlarsınız

Şimdi söyleyin bakalım siz çok mu? akıllısınız.

(iş yerimde rastladığım dünyanın en suskun en masum delisine armağanım olsun)