Devrik Matris
_ Kıpkızıl dünyam
düşlerime şafak oldu
tüm sevilen ve nefret edilenler gibi
ruhumu yalayıp geçen aykırı rüzgârlarda oldu hep aşk
nefretin kemirdiği bir deniz meltemi gibi esmeye başlayan
hiçbir şey hissettirmeyecek kadar çok şey hissettiren
ve yalnızca bir yankı oldu içime.
_ Düşlerimin heyecanları
içlerine çekiyorlar şimdi beni
ve veda ediyorum artık bu saatlere zamandan
sanırım ölümün yüzünü görmekten farksız olurdu bu kalp düşünebilseydi
artık uzaklıklar öylesine ötesiz berisiz olurdu
ve duman duman tükenirdi hayat
acı çekenler bilir bunu diye düşünüyorum içimden sessiz ve sensiz.
_ Yoksa
öyle işe yaramaz olup giderdi sanırım sevdaların topu geceye
derin kazın toprağı yılanlarla oynayanlar
ölüm hepinizin ustasıdır son tahlilde
ve sonunda hepimiz düşmedeyiz günden güne sevdaya
geldiğimiz yere doğru devrik bir matrisle.
_ Ve o gece
parlıyordu ay durgunca üstümüze
gölgeler verip
arttıkça artan kıvamını bulan acıların mor salkımları sepetçi söğüdünün dallarındaydı.
_ Şimdi
söz ver bana hayat
bu toprağa yeniden geleceğine
zamanın ağırlığını kaldırmak için üzerimizden.