Dokuz Harf

Eski bir akordeondan hasret şarkıları yankılanırdı kuğulu'da

Bu musikiyle beklerdim seni buz kesmiş Ankara soğuğunda

Gelenler ve gidenler nehir gibi akıp giderken sessizce önümden

Bilmem kaçıncı sigara dumanıyla yaş gelirdi incecikten gözümden

Görünürdün merdivenlerin başında kahverengi pardösünle

Isınırdı birden içim güzel yüzün ve heyecanlı tebessümünle

Kuşlar kanatlanırdı, adım adım inerken taş döşeli basamakları

Kokun sarardı her yanı kıskanır yaprak bırakırdı akasya ağaçları

Üşümüş narin ellerini alırdım avuçlarıma nefesimle ısıtırdım

Söze senle başlar senle devam eder sana sevgimi anlatırdım

Kızılay'ın kalabalığından geçerken başka ses duymazdım sesin üstüne

Arabalar durur insanlar kaybolur kulak kesilirdi şehir her bir sözüne

Billur ırmaklar çağlardı dudaklarından, ışığınla aydınlanırdı yolumuz

Korkuyorduk, biliyorduk ve ağlıyorduk ayrı düşmekti görünen sonumuz

Ayrıldığımızı yazmasın diye şiirler

Öldü içimdeki bütün şairler