Dün Gece Kayıp Çocukluğum Girdi Düşüme

Dün gece kayıp çocukluğum girdi düşüme

Saman yolu gülümsedi gizlice

Gök çıplak ve toprak

Özlediğim kadar toprak kokuyordu

Evlerin bacaları yanlızlık tütüyordu

Sesler duyuyordum boğuk ve titrek

Sesler yükseldi ve kayboldu karanlıkta giderek

Karmaşık bir düştü bu

Yoksulluk kokuyordu avuçlarım

Ve yanlızlık adımlıyordu ufacık karışlarım

Uykuya hasret gözlerim

Karşılarken sabahı

Dökülüyordu anlımdan

Soğuk ter damlaları

Ne zaman düşlerime

Misafir olsa çocukluğum

Hüznün hatırası bir tebessümle

Ve kırık dökük anılarla

Başbaşa kalırım