Eylemim

Sen.

Yoksun.

Simdi geceye dair ne çok şiir yazıyorum.

Yazarken rahmetle kirpiklerimden dökülür yağmur.

Yoksul bedenime sarılmış miladin.

Yürütmekten dahi korkan zemheri

Bir ömür

Ve koyu

Ve acı

Ve zavallı arayışım.

Ki acıyorum kendime

Günah/larımı af ettirecek dua/lar ediyorum

Hani olur'ya belki ahını almışımdır.

Ask'in.

Ayrılığın.

Ve senin sevgilim.

Bide bilsen keşke ne çok kendime yargım

Bir hakimin karşısına çıkıp böyle

Dik durmam herhalde

Başım eğik

Beden korkak

Ruh bitkin

Ve Azrail'im bile gelse bu

kadar korkmazdım ölümden.

Her gece beni kaplıyor yalnızlık.

Kap kara gökyüzü bana iç çekmiş

Ki kaç şiir'in günahına giriyor parmaklarım...

Kaç beyaz sayfayı geceye kefen niyetine kullandım.

Ve kaç tel saçımı günah köprüsü diye illan ettim

Sırf sen yoksun diye

Sırf senle hayat olamadım diye.

Sırf beni sevdiğini bildiğim halde

Sana engel olamayıp avuçlarımda

Bir kuş misali uçup gittin diye .

İşte bunlar sevgilim

Tüm bunlar

Sen yoksun/ya

Kendime savaş açma eylemim..

E y l e m i m ..

Ask aze ..