Eflatun Gönül Yansımaları

Ne bu yansımalar böyle eflatuni gönülden

Ya bu soyunup , dökünümleri niye yüreğimin

Yaprak mı döküyor kanat çırpışlarım yoksa

Ya neden bu inceden sızıları hücrelerimin

En nazenin ürperimlerim başucumda

Issız esmer zamanlarım yine mi'den

Berduş gezinimlerde ya düşlerim

Ben artık bir gider .... çook uzaklara

Bir gelirim

Köşekapmacalarda bulurum kendimi bir an

Susuz yaz filmleri düşer damlayıp gözümden

Bir serpinim kırılır damarlarımda

Ben yine yaşlarımla kalemime dönerim

Hatmi'leredir artık özlemlerim

Yağmurlaradır hasretlerim

Ve ağlamaya yenilişim ....

Yığılır en sığlarıma

Neden göğü yırtmadığıma şaşarım

Nasıl çözülmediğine ilmeklerimin

Bir noktalı ünlem çalar da kapımı

Ben ölmediğime ... bakar da giderim

Bir ağaç kovuğu çeker canım

Ya da bir kapı menteşesi paslı

Kilitleri söker de hayatımdan bir bir

Yüreğimi çöplüğe dökerim

Ne bu ağlamaya yeniliş

Sanki ilk kez(im)

Sanki ilk vuruyor bedenimi kurşunlar

İlk dağlanıyor damarlarım ölesi

Bu sanki ben değilim

Ben değil bu dokunuşlar

Bu sitemler ben değil

Ben ilk kez böyleyim

İlk kez bu ölüm

Bir eflatun ölmedeyim !