Eylül Şehrim Ve Sen

şimdi uzak iklimlere git

yağmurları gönder bana

sonra gel

eskimeyen zamanlar gelsin

çınarların yaprakları

yaşlanıp dökülsün caddelere

ihtiyar şehrim

yine giyinsin rüzgarları

utangaç yıldızlar

kayıp giderken meçhule

intihar düşlerim

aslını yitirsin

ışıl ışıl bir gecede

aşkların kol gezdiği

surların üzerinde

şimdi uzak şehirlere git

duymadığım

türküleri gönder bana

sonra gel

güz gülleri süslesin

hazan mevsiminin

solgun bahçelerini

kopsun zamanın zembereği

tadına varayım

seninle beraber ölmenin

şimdi içindeki insana git

korkularını gönder bana

sonra gel

ama eylülde değil

eylülle gel

saçlarındaki beyazları gizleme

gözlerinin şişi öylece kalsın

ne dudaklarını parlat

ne tırnaklarını ojele

gel bütün sadeliğinle

bu adam

sensiz

yakışmıyor eylüle