Fosforu Yok Bu Hayatın

Bazen adım öfke

Kadife olsun demek vardı ya neyse

Cinsim kadın.. tercihsiz yaşamdayım....

Bazen yedi yaş oluyorum

Sümüklü ve cılız

Ama

Yuvalarından fırlarken gözlerim

Hayat öğretmen diyorum

Üç-beş öğretmenden sonra

Anladım ki

Çok fırın ekmek,

Daha

Dahası daha...

Ne hikmet;

Bu ne telaş bu ne heyecan

Bu ne ?..

Zulada hülya

Koşan adım züleyha

Gecede güneş doğmaz ya,hep zemheri

Aslında toy

Tay

Ya da bir kısrak

Yıldızlar ayaklarımın altında

Yirminci senesinde savruluyor saçlarım rüzgar gibi uçarak

Dondurmak vardı yolumu keseni

Ama

Yarın dünden daha güzel olacak

Derken...

-Kim ölmüş, kim kalmış

Kimin evi yangın yeri ,

Şehit olmuş

Memleket meseleleri

Açlıktanmış çok cinayet

Ya da raporsuz bir delinin haberleri

Alim

Bilgin

Berbat olanı savaş

Alem, dış meseleler falan filan..

Vesaire işte

Ha! Birde aşka tüh sözleri

Manşetler çağ atlarken

Kapalı gözlerim, kör cahil giriyorum dünya evime

-Evim evim güzel evim

Evet

Bazen unutuluyor güzel anılar

mesela çayır çimen

Hayallere abes duran kırmızı panjur, havagazı yığını uçan balon

Biraz nankörlük mü var ? Kadın ruhunda

ya da...

Dün gibi yine, anneyim

Eskisi gibi değil hafızam ancak hep hatırlarım

Her doğuran kadına ağlardı anam

...

Nerede kalmıştım

tik

tak

iki cana atar kalbim, bazen sultanım

bazen tarih ne kadar paçavra, tac dediğin yerle bir ihsan

Gülün dikeni acıtır tabi

Kahretsin güzel ama çirkin karanfilin öyküsü...

tuhaf hayat ya..

bitmeyen yollar ve yolculuklar

kırkıncı peron

ne kadar yorgunum kaç adım sonrası ki; liman

taşıyamam bunca yük zaten omuzlarım düşüyor toprağa

zaman gün gün aşınmakta usum talan olmadan

gitmeliyim bu diyardan, acil vakka olmadan...

Kaç şiirde mezar kazıyabilir ki insan....