Galoşsuz Adımlar

Evet evet, hatırlıyorum

d ü n gibi..

( ...sanki )

Sen yağmurların altında ıslanıyordun.

İmgelere boğuyordun,

hışırtılı savruk dökülmeleri

cılız bir tebessüm ilişiyordu

gözlerinin irisine

umarsamıyordun sen,

saklıyordun kendinden

Gündemden uzak yoğunlaşmalar yaşıyordun

ikinci şahısların deyimiyle

bense biliyordum ;

umut aşılıyordun kalbine

'Umut! eğer hükmetmek istiyorsan bendime

önce bir görün sonrada sömür,

benimle veya benden habersizce'

diyerekten, titreşimler gönderiyordun

mihrabın sımsıcak kulpsuz neşvesine

-tahditi aşarcasına (kanırta kanırta )

ufak bir karartı eşliğinde

öbekleniyordu sevda,

kalbin açık bırakılan menfezlerinden

tıpkı şairin tuvale ördüğü düğümsüz kadın gibi

ve saçaklanır kıvrımları.

Sanki çözülecekmiş gibi

bense tutuyorum her birinin ucundan,

bırakmıyorum..

eski günlerdeki gibi