Gececil Şiir

dillere vuran bülbülün

gececil çemberi döndükçe

geçer kendinden ten

vakti kerahatlerin

sarhoşluğunda...

hüzne yontulan mermer

günah denizinde

salınır

matem içinde

eyy sevgili

bana yağmur bahşedilmedi ki

ay ışığı gibi nurlar saçarak

mihrabı yarıp gelen

ıslak nağmeler içinde

gel desem nalan semalardan....