Gecenin Çığlığı

Bak bu gece de

sensizliğin

en derin seferlerinden sessiz

yenik döndüm

Kadehimdeki şarabın rengindeki

mehtabın şavkında yitik saatlerimde

Zeytin rengi gözlerin karanlığın zifiri sevişmesine şehvet sunarken

çarmıha gerilmiş bir dervişin elbisesindeki yamalar gibiyim

Gümüşe çalan martıların şarkısında

seni unutmak için fahişelerin virane bedenleri nefesimi bekliyor

Bu cinnet isyan dolu gecemde

Şu köhne şehrin tüm kiri pası gözlerine renk olmuş

artık uzak dur cinnet saatlerimden

uzak dur aklımdan nefretin dokunulmaz alacasında

Uzak dur! karanlığın kör perdesinde

Uzak dur!

isyanımın haykırışları bir kurşun yarası gibi sımsıkı sarılıyor yüreğime

Sakın aklıma düşme

bu fırtına bu tufan bu isyan seni yakar neron çılgınlığı gibi

öylesine cüretkar öylesine soysuz

gidişin gibi

Sakın kışkırtma bu gecemi

deniz kıyılarına çarpan çığlığın geceyi uyandıran sesi gibi

Sakın bu gece

aklıma düşme puslu bir kabusun koynunda çırpınan soysuz hayallerin gibi…