Gelmeyişin

su nefessiz

kum yangınında çürümüş

medet dibi çıkmış tüm fenerler

yol verin

ışıksız

dümensiz

viran vapurlara

ah sevgili

tanısaydın sesimi

böyle çatlar mıydı soluğum

poyrazı içen kadehlerde

bir olup kırar mıydım

ucuz şarap şişelerini

dibindeydim oysa

mum alevi kadar kısa

kagir bir kayada

dilimde son şarkı

kafamız bin parça

düşler öyle fukara

öyle aç

dudaklarından düşen bir gıdım

her yudum seni özler ki

sorma

sorma gitsin sevgili

utanıyorum yüzsüzlüğüme yüz sürüşüme

bu kaçıncı vapur köpüğüne el edişim

sesimi bırakışım

gözlerimi salışım

gelmeyişin

gidipte dönmeyişin

hoş sedalarını çalıp körfezin

kumsallarında yavan ayak izlerin

kum yangınında çürümüş ...