Gönlümün Sabahçı Kahveleri

Git

hava cinayet gibi soğuk

yıldız kaydıran dileklerim üşüyor

suskunluğun duvarında titrek bir ışık

gecenin sessizliğini giyinmiş sözcükler

kilitliyor zamanı orta yerinden.

Ergenliğe yeni girmiş acılardayım farzet

düşlerin üzerini örtmüş ürkek bir çocuk

toprağına bırakılan karanfili bahar bilerek

konargöçer kırlangıç sevdaları içinde büyüten.

sen bana bakma

bir duvarın çivilenmiş fotoğrafında yaşıyorum say

ilk bakışta farkedilmeken vazgeçmiş

Avuçlarımda kına kokun kalsın

açsam sen döküleceksin

kapasam ömrüm.

Azad ettim düşlerimi bir bir

İzmir'in içi izansız çatılarından yukarı

dilimin ucunda anlatamadıklarım

yastığımda üvey uykular.

Körfezde bir vapurun keskin düdüğünde son bulmalı

rüyaların oltasına takılan ne varsa.

Artık git

düşlerimin seni düşlemeyeceği yere kadar git.

Mecali kalmadı kelimelerin peşin sıra koşmaktan

gözlerim ıslak ıslak acıyı anlatıyor

dudaklarımda esmer bir şarkı.

Öksüz çocuk bakışlarıyla dökülür

en güzel dizeler.

Ben şu sefil hayatı yazayım

sen uzaklardan baka baka ağla.

Gözlerimin sözlerini unutacağın yere kadar git.

Hüznü salayım ellerimle rüzgarlara

başımın üzerinde bir bulut ol

hemen yanımda bir gölge.

Gözlerim kırış kırış baksın geleceğe

ama şaraba da değil midir tadını veren

üzümün yıllanmış bekleyişi.

Beklerim gönlümün sabahçı kahvelerinde

ama şimdi ne olur git.