Gönül Ma'bedim

Ayaz vurdu gönlüme fesleğenler kavruldu

Dondu bütün hücreler bir köşeye kıvrıldı

El ayak dona kesti çaresizce devrildi

Her yanım buza teslim karla kaplıdır yollar

Yollar izin vermez ki yare uzansın kollar

Izdırap dehlizinde soluyor mehpâreler

Günden güne kuruyup dökülüyor hâreler

Aylardır yaralıyım kan akıtır dereler

Aşk zahmetli anladım baharım,yazım küller

Küller, üstümü örtmüş neylesin beni güller

Hiç kimseler yıkamaz senin tahtın ebedi

Hangi dekor süsler ki içimdeki mâ'bedi

Huzuruna al beni meskensizim ya bedî

Anladım ki sensizken zulûmmüş bana yıllar

Yıllar,zorlu bir hanmış götürsün beni sallar

Aşkın Ummanı/Ahmet EROĞLU®