Gül Kurusu Harman

Dün gece

Alıp koynuma bahar akşamını

Sana bir mektup yazdım,

Oysaki duyuluyordu

Yalan boyayanların boyunlarında asılı çanların sesi,

Kaleme daha da sıkı sarıldım

Çıplak

Gerçek

Anlattım,

Dizlerimizi bükerek

Oturup gölgesinde limon ağaçlarının,

Dallarından ışık damlarken saçlarına sarı sarı

Nasıl öptüğümüzü dudağından aydınlığın...

Anlattım,

Haziranda

Gül kurusu

Teninde terinle harman iken,

Akan rüzgarla geldiğimi sana

Vucudumda karış karış yara,

Daha beteri

Can içinde sevdan,

Soluğun derman

Ve umut tohumu

Ve boynumda diş izin,

Bilmezler

Girdim koynuna

Serhoş ve emniyetsiz

Sabaha dek sayıkladık gülüşlerimizi,

Işıklı ve sağlam

Gül dalıydık,

Düşlerimizi unuttuk sonra

Kuruduk,

Unutulduk...