Günahlarımı Yıkayıp Asmışlar

kirli bir kazak gibi elde yıkandım

asıldım ipine çamaşırın gecenin ayazında

ne kirlerimden arındım

ne süzüldü kederli suları esvabımın

soğuktu hava

havada asılıyken dondu

boynumdan süzülen damlalar

ne çokmuş be günahım

çıkarmamış onca çaba

bir de üstüne ıslanmış kalmış

üstüme asılı yaftalar

yerden de kesik şimdi ayaklar

bağır bağır dur nafile

en yakından bile duyulmaz olmuş feryadım

bir gafil gelir de çalar hani

giymek için şöyle

soğuk kış günlerinde diye

bilmez ki enayi hırsız

bir kamyon günahı

çalıyor elleriyle...