-günlük Kırıntıları/-yalnızlık -1-

biraz dağınık bir günlük

toplamakla bitmedi

yılların ortasında

sıkışıp kalmış gün gün satırlar

kirli hatıralarda

temiz bir sayfa yapmak için

çokca uğraş verilmiş

emekler hep nankörlükle ödüllenmiş

yazdıkça hatalar selam vermiş

ve sayfalar bittikçe yıllara hoşçakal denilmiş

her okunduğunda farklı bir hikaye karalanmış

kara kalemle çizgiler zaman aşımından silinmiş

boşluk doldurmalar okuyana kalmış

herkes kendi hikayesi sanmış

ve başka hayatlar oyuna dahil olmuş

sahneye koymak bir insana değil bir çoklara

nasip olmuş ki düşüş o zaman başlamış

kimse farkında olmadan

yazanın hayatını yalnızlıkla süslemiş

her gelen giderken çokca götürmüş

sevgiden ve aşktan bir beklenti olmaksızın

boş bir bavul gibi beden taşınmış

eller arasında kayıp ruha sihirler yapılmış

hepsi derin yokluklar bırakıp

kendi kovuğunu doldurmuş

ahhhh!hayat sen nelere kadirsin

kalemi tutan el artık yazamıyor bilesin

yeni başlangıçlar hüsran

yeni yollar çıkmaz

yeni sayfalar boş

ve AŞK işte o hep yokkk