Güz Kokteyli

/renksiz fırçayla

gözü yaşlı çocuk gibi

üşüye üşüye takvimlerden düşüyor

düş küskünü günler/

kirpiklerde ıslanan huysuz bir gecenin

kızıllığı vururken sineye

aynı yerden nüksetmede aklı saran s/isli gölgeler

keşkelerine bırakılırken iniltiler

köşe dönemeçlerinde z/amansız yas tutar

ertelenmiş kırık dökük hayaller

u/mutsuz düşlerin suskun ıslaklığında

buğulanır ve tenhalaşır

yenik bakışlarda darmadağınık hiçlik,

sağırlaşır fısıldaşan uzak özlemler

acımtırak izler bırakır

kavak yelleri dünün s/ağrısına

kapatır zeytin ağacı yapraklarını

sancılı dünler, günler geçer

boz bulanık dökülür sağanak mevsimler

bir damla su ararken

ağız boşluklarında kurur

ç/ağlayan kırılganlıklar

halka halka çoğalır dil tutukluğu

doludizgin hayatın

saçaklarına sinmiş düş kaçağıyken

yarım kalmış her şey adına

zamanın ellerine sığınır kaçışlar

saklanır göğsüne gece sancıları

kopmuş çiçeğe dönmüşken dallar

avare günlerin beyaz aylası

toprak kokulu yağmurlar altında

iç çekerek zamana mıhlar güneşi

koynunda susar başıboş dünler

serin hayaller bırakırken gecenin siyahı

avuçlara konan hayatla tokalaşır

yarını bilinmeyen umuda uyanışlar

ve yine de

hâlâ dudakta tebessüm...

dil ucuna düşürülmüş haykırışlarla

dilek tutulur kayan yıldızlardan

dimdik çoğalır bağrında yürek atışı

nemlenir göz ucunda diriliş

belki rahat bırakılırsa zaman

demli bir bahar tadında

bağdaş kurar yorgun omuzlara

beyaz güvercinler