Haber Saldım Rüzgârla
Nasıl da gelip girdin hayatıma sormadan.
Dünyamı aydınlatan güneş, ay, yıldızımsın.
Duramam bir an bile sevgi ile sarmadan.
Hasret ile kavrulan yüreğimde sızımsın.
Yıl ikibin onbirde sanki çıkmıştım aya.
Rüya mıydı, gerçek mi; uğraştım anlamaya
Aşk ile çoştuğumuz günleri saya saya
Kalbimde yaşattığım inan ruh ikizimsin.
Öksüz gecelerimde yazdığım şiirleri,
Sevda girdabındaki o çılgın nehirleri,
El ele gezdiğimiz o ıssız şehirleri,
Sokak sokak dolaşıp aradığım izimsin.
Haber saldım rüzârla yürekten duy çağrımı.
Tabibler dindiremez sol yandaki ağrımı.
Aşkınla yana yana küle dönen bağrımı,
Kor ataşe çeviren hiç sönmeyen közümsün.
Biz zamana hapsolan prangalı bir tutsak.
Bitse hasret hicranı söküp uzağa atsak.
Yakalayıp vuslatı hayata neşe katsak
Yaşanan her mevsimde baharımsın, yazımsın.
Algılayıp alemi mana kattığım günde
Sen geldin ki şehrime, her şey rabbin indinde
Bilinen bir gerçektir sanki şair rindinde
İki elim, dizlerim, sen gördüğüm gözümsün
Ruhuma sahip olan aşkımın divanesi
Sana her dem açıktır kalbimim kâşanesi
Fethettin içdünyamı gönlümün yegânesi
Yaşadığım her günde neva çalan sazımsın