Hıç/kırıklarımı B/ölme

S/ayıklamalarımın adıydı oysa aşk

sen bilmezdin

g/eceye bölünürdü hıç/kırıklarım

g/özyaşım

yanağımı okş/ardı ellerin niyetine

sımsıkı

yokluğuna sarılırdım düşlerimde

karanlığına sus/ardım...

Terk/edilmiş bir ömrün harabe köşesinde

geceye s/aklıydı hayallerim

sustukça öpüşünü

c/inayet burgaçlarında adım yazıldı

söylesene sevgili

bu paye hangi haykırışın miracıydı

kimden mirastı g/özlerindeki hüküm

dudaklarından

tebessüme acı ısmarlamak n/asıldı

rutubet kokarken çığlıkların

bildiğim bütün gökkuble adınla ıslanırdı...

Kabuslarımın adıydı oysa aşk

sen görmezdin

sabaha karışırdı keyf-i naralarımın

rüzgarın

dudağımı öperdi kokun s/inmişçesine

sen yine

yüreğime yapışırdın hasretimde

ben hep, gidişin(l)e kanardım.