Histeri

bom boş bir ufuk gibi beynim

bir şizofren gibi tekmelerken kalbim ğöhsümü

bakıyorum duvara yeni astıgım camı kırık resmine

korkuyorum kendimden

bişey hissetmelimiyim göz yaşı dökmelimiyim

olmuyor kandıramıyorum kendimi

hala senin için bir boşluk var yatagımda

hala senin yastıgına sarılıyorum geceleri

unutmadım asla seni

üzülüyorum görünce evsiz biri

aglıyabiliyorum görünce ölü bir kedi

demekki hislerim hala kuvvetli

öyleyse neden ?

neden üzmüyorsun artık beni

neden ıslatmıyorsun yanaklarımı

neden parçalamıyor ismin beynimi

sanırım artık farkettim istemesemde...

ne yapsam çaresi yok

birdaha asla dönmeyeceksin geri