Hoşçakalsız Bir Elveda

Her aşk kendi içinden parçalanır

Suskun bir dilin lal çerçevesinde tutukluğudur..

Aslında ayrılık aşkın bitişine gebe değildir.

Sadece harami bir kalbin hoyrat esintisidir.

Zaman kollarını açmış taze yitikler ülkesinde

Sesini toprağa gömmüş bir gözyaşının vaveylâsında

İniltiler büyüyor başak başak ...

Pes etmiyor incinen gurur , kırılan umut

Yaşamak gibi bir meçhule sığınıyor insan.

Oysa ağır bir yükün altında

Sigara dumanı gibi savruluyor gizli bırakılmış bütünlükler.

Kirlenen ütopya

Yıkılan hayalin çatırdama sesi.

Anlatmakla bitmez bu serüvenin gerisi

Dayanılmaz bir karmaşanın orta yerinde

Pimini çekiyor düşlerin cellat yanı

Gergin ve günaydınsız bir sabahta

Kirli gazete kağıdıyla örtülmüş bir aşkın üçüncü sayfası.

Hoşçakalsız bir elvedadır aslında

Aşkın ve ayrılığın diğer yanı