İhanetine Kızıl mı Çalıyorsun Yokluğumda

İhanetine kızıl mı çalıyorsun yokluğumda?

Dudaklarının kırmızısının ne işi var başkasında?

Seni sakladığım şarkıları kime verdin?

Kimlerin cebinden çıkar arzuyla yazılan şiirler?

Kimlerin dudaklarından dökülür ismin?

Damarlarımda dolanır yokluğun beni zehirler,

Söyle bana ben ölürken sen nerdesin?

Hangi yatak saklar teninin sıcaklığını?

Gözlerinde saklayan bu tipsiz kim?

Acıma acı katarsın suskun gecelerde,

Anladım unuttun beni,

Zaten bu dünyada kim hatırlar ki,

Kim hesabını sorar yokluğumun,

Ben sana nasibim demiyorum.

Bağlanma bana derken sana,

Farkında değildim sana bağlandığımın,

Şimdi yarım bir adamım sensiz,

Ağlıyorum ardından sulu gözlüyümdür.

Aşkım gibi yaşama arzumu kaybettim.

Sevdam hükümsüzdür.

İhanetine kızıl mı çalıyorsun yokluğumda?

Sana türküler söylüyorlar mı yine eskisi gibi?

Adına şiirler yazan biri var mı içten?

Peki ya seni benim gibi seven,

Bulabildin mi bu cihanda sevgili?

Hani bana gelecektin bir eylül sabahı,

Hemde eylülün on dördünde,

Beklemiyorum artık, ümidim yok senden,

Ruhumu haraç mezat satılığa çıkardım.

Üç kuruşluk adam değilim ama,

Yenildim beş kuruşluk caka satanlara,

Sevda yoksunlarına,

Sayende güzelim, hepsi senin sayende,

Yoksa sen olsaydın yanımda,

Yenerdim dünyayı dikilse de karşımda.

Neyse gücüm yok, mecalsizim.

Uyanmak bile istemiyorum yeni olan sabahlara,

Gücüme gidiyor bu sensizliğim.

İhanetine kızıl mı çalıyorsun yokluğumda,

Ben tuvale çiziyorum seni, dudağımda isminle,

Rengin yalnızlığım gibi kapkara,

Dudaklarımda gözlerin gibi yeşil bir ümitle,

Vazgeçemediğim seni yazıyorum sevgili seni,

Sen feryatlarımı duymamakta ısrar ettikçe,

Senli düşlere inadına kapatıyorum gözlerimi.

Hadi bensizliğinde bir ihanet et kendine,

Yıllar oldu ben senden gideli,

Sana geleceğimi sakın düşünme,

Çoktan almışım güzelim ben senden gölgemi,

Hadi aynaların karşısına geç gülümse,

Yüreğinden ışınla beni, kır kalemi, hüküm ver.

As ruhumu kalbinin ortasındaki darağacına,

Seni seven adamı ayaklarının altına ser,

Ölüm ağır gelmezdi bana varlığında,

Şimdi sensiz hergün ölmek ölümden beter.

Bir şüphe kurdu girdi bedenime nedense,

Beni gün geçtikçe tüketir, yok eder.

Oysaki bir kere bakmak istemiştim yeşil gözlerine,

Nasip değilmiş ne yaparsın kader,

Hadi vur kendini kendi ihanetinle.

Unutulmuşum ne de olsa, bu günlerde geçer.

Sen yine de iyi bak kendine,

Perde kapandı sevgili bu sevda burada biter.

Sevdasız okyanuslar yollarını gözler.

Bir denizci ağlar ardından suskun suskun,

Gidene kal demedim hayatımda hiçbir zaman,

Güzelim güle güle, yolun açık olsun.