Islak Hüzünler

// Ama ıslak yastığım,

Rengi koyulaşmış //

l

Gözlerime sığmayan ıslaklıklar birikti kirpiklerimde,

Önce soyundu damlalar,

Sonra bıraktı kendini her iki boşluğa

Karanlıklarda kaybolurken

Düştüler,

İntihar biriken yüzüme.

Sabah olmasını sadece güneşin sıcaklığı için bekledim

Deniz ıslatırdı gözlerimi

Güneş yakardı

Arada kurumayı dilemiştim

Olmadı.

Yastığım ıslandı

Gün yüzüne çıkamayan yüzüm

Kaçıncı kez

Islandı

Ve yaşlandı ıslaklıklardan?

Gözlerimi kapadığımda hep siyah-beyaz şarkıları dinlerim

Kelebeklerin uzun yaşadığı rüyalara göç ederim

Kanat çırparken düşlerim.

ll

Aklımın duvarında can çekişirken fikirler,

Beynimde siyah-beyazlı karıncalar dans ediyor

Her sabah bir günaydın'da akşamın karanlık hüznü var

İliklerime kadar hisseder, içime kadar çekerim.

Dokunurken hüznün ellerine

Güneşte kalan yanım yanar,

Yarım gibi.

Bir yanım yanarken,

Diğer yanımın üşümesine karışamaz yarım.

Yağmur ertesi gibidir yüreğim,

Toprak kokarım

Koklayacak toprak ararım

Hiçbir toprak da gözyaşının ıslaklığı yoktur,

Kurudur.

***

O yüzden hiçbir toprak hüzün kokmaz,

Islanmadığı için.

***

lll

Yastığımın ıslağı,

Değişen rengi kadar

Suludur kelimelerim

Yağmurdan sonra toprak kokacak kadar

Islaktır hüznüm.

Adının baş harfi adım,

Adınla konuşuyorum.

Adının baş harfi tüm kelimeler

Ve ben konuştuklarıma susuyorum.

***

Kaç kez erken uyanır kuşlar

Bıkmadan, usanmadan ne kadar durabilirler mavinin üzerinde?

***

lV

Sabah oldu yine,

U/yanma zamanı

Güneş yeniden doğarken,

Kuş gölgeleri tepemizden yükselirken.

Güneş sonrası kuruyan dudaklarım,

Susayan yüreğim.

Susan içim.

Yağmurdan sonra toprak kokan şiirlerimi

Koklamak için yürek,

Okumak için aşk gerek.

İki Ağustos İki Bin On İki 16 00

Şiirin Hikayesi

Bir şiir geçti içimden

Kalbimin zilini çaldı kaçtı

Yakalayamadım